Green Lantern Rebirth #1
เรื่อง : Geoff Johns
ภาพ : Ethan Van Sciver
สำนักพิมพ์ : DC Comics
วางจำหน่าย : 27 ตุลาคม 2004
.
.
.
.
.
"จักรวาล "
"ผมบอกเสมอว่ามันเป็นสถานที่ที่งดงาม เต็มไปด้วยความน่าพิศวงและการผจญภัย รวมไปถึงความรัก "
"ผู้พิทักษ์จากดวงดาวนับพันจะออกตรวจตราเขตอวกาศของพวกเขา "
"ผู้พิทักษ์แต่ละคนจะใช้อาวุธที่มหัศจรรย์ที่สุดที่มีอยู่ "
"เป็นเวลากว่าพันล้านปีที่ กรีน แลนเทิร์น คอร์ป จุดไฟสว่างให้ความมืดหายไปจากจักรวาล พวกเขา
เเสดงให้เห็นถึงความหวังและความสำเร็จ ความยุติธรรมและพลังแห่งความมุ่งมั่น "
"จนกระทั่งมีพวกเขาคนหนึ่งทำลายมันทั้งหมด "
"และเเสงของ กรีน เเลนเทิร์น ก็จางหายไป..."
"...เกือบทั้งหมด "
ณ ระบบสุริยะของเรา มียานอวกาศลำหนึ่งบินทะลุดวงอาทิตย์และยานลำดังกล่าวกำลังร่อนลงสู่ดาวเคราะห์ที่มีชื่อว่า "โลก"
บริเวณชายเเดนรัฐนิวเเม็กซิโก
มีวัยรุ่นนักท่องเที่ยว 2 คนกำลังพูดคุยกัน
วัยรุ่น 1 : นี่นายบ้าไปแล้วหรือไง?
วัยรุ่น 1 : ฉันจะไม่เข้าไปในนั้นเเน่ ฉันไม่ได้อยากโดนยิงตายน่ะเฟ้ย
วัยรุ่น 2 : ฐานทัพนี้ถูกปล่อยให้ร้างเป็นปีแล้ว เรื่องนั้นหน่ะเขาว่ากันว่าเกี่ยวกับ "ยูเอฟโอ" และ "กรูม เลก" -- ที่จริงมันก็เป็นเเค่ที่ที่รัฐบาลใช้ทดสอบเครื่องบินที่ขโมยมาจากโซเวียตต่างหากหล่ะ
วัยรุ่น 2 : พวกเขาขโมยมาเยอะด้วยน่ะ,พวกนักบินเรียกที่นี้ว่า "เรด สแควร์"
วัยรุ่น 1 : นี่นายไม่เชื่อเรื่องยูเอฟโอใช่มั้ยเนี่ย?
วัยรุ่น 2 : แล้วนายเชื่อหรอ?
ตู้มมมมมมมม
ทันใดนั้นก็มียานบินลำหนึ่งพุ่งมาทางที่วัยรุ่นสองคนอยู่ ความเเรงของการสั่นสะเทือนทำให้ทั้งคู่ปลิวกระเด็นไปไกล
เมื่อยานลงจอดทุกอย่างก็สงบลง
วัยรุ่น 1 : ถ้านายไม่เชื่อเรื่องยูเอฟโอ แล้วไอยานนี้มันคืออะไรฟร้ะ?
วัยรุ่น 2 : ฉัน...
วัยรุ่น 2 : ..ฉันก็ไม่รู้
เมื่อพวกวัยรุ่นเดินเขาไปสำรวจยานลำนี้ก็มีเสียงหนึ่งพูดขึ้นว่า..
คนในยานบิน : ไ~ด้~โ ป~ร~ด. . .
คนในยานบินนั้นก็คือ Kyle Rayner กรีน แลนเทิร์นคนที่ 4 แห่งดาวเคราะห์โลกนั่นเอง
Kyle : ...อย่ากลัว
Kyle : คุณจะกลัวไม่ได้ ห้ามกลัวเด็ดขาด
"ผมไม่สามารถใช้มันได้ และก็ไม่สามารถเอามันออกด้วย "
"แหวน...มันเผาผลานตัวมันเองไปยังผิวหนังของผม "
"มันอยู่กับผม "
Kyle : คุณต้องฟังน่ะ...
วัยรุ่น 2 : เฮ้ ไปกันเถอะ!
Kyle : คุณต้องไปบอกพวกเขา...
Kyle : ...มันมีชื่อ
"ไคล์ เรย์เนอร์ "
"ผมเป็นกรีน เเลนเทิร์น คนสุดท้าย "
"สิ่งเเรกที่ต้องรู้... ความกลัวที่เเท้จริงคืออะไร "
และ Kyle ก็หมดสติไป โดยข้างๆของ Kyle มีบางสิ่งที่ดูคล้าย "โรงศพ"
ทางตอนเหนือของรัฐแคลิฟอร์เนีย
Carol Ferris ยังไม่สามารถทำใจได้ที่จะขายสนามบินทดสอบของพ่อเธอ จึงกลับมาเยี่ยมที่นี้เเม้ว่ามันจะเป็นสนามบินร้างไปแล้วก็ตาม
Carol : ฉันเเค่ต้องการมาเดินดูรอบๆเท่านั้นเอง ยังไงที่นี้มันก็ยังอยู่ในตลาดซื้อขายอยู่และฉัน...ใช่ ฉันเพิ่งออกจากที่นี้ได้ไม่นานเองน่ะ, ฉันพูดอะไรไม่ถูกแล้วน่ะ กิล?
Carol : ฉันเติบโตมากับที่นี้
Carol : ฉันยังได้กลิ่นเครื่องยนต์อยู่เลย ได้ยินเสียงเครื่องบินทำงานด้วย บางทีคุณน่าจะออกมาที่นี้บ้างน่ะกิล...ที่นี้มันคือชีวิตวัยเด็กของฉัน
Carol : ฉันกับพ่อยืนดูพวกนักบินเอาเครื่องขึ้นทุกๆวัน ทั้งวันเลย
Carol : ฉันไม่คิดเลย...เมื่อฉันมาทำหน้าที่ต่อจากพ่อของฉัน ฉันก็เลิกที่จะมองขึ้นไปบนฟ้าเเต่ฉันกลับหมกหมุ่นอยู่กับสมุดบัญชี
Carol : แล้วเมื่อที่นี้หมดหมดความสนุก เมื่อฉันไม่ใส่ใจที่นี้้แล้ว ฉันก็ไม่ได้สนใจอีกเลยว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับที่นี้
Carol : ที่สถานที่ที่ยอดเยี่ยมแห่งนี้...
Gil : แครอล? คุณสบายดีใช่มั้ย?
Carol : ฉันสบายดีกิล เด่วพอฉันออกจากที่นี้ฉันจะโทรหาคุณน่ะ
Gil : ผมรักคุณน่ะ
Carol : ฉันก็รักคุณเหมือนกัน
เมื่อ Carol วางสายจากเเฟนหนุ่ม เธอก็เดินไปปัดฝุ่นที่เกาะอยู่เต็มเครื่องบินลำหนึ่งซึ่งเครื่องบินลำนี้เป็นของนักบินที่มีชื่อว่า "Hal Jordan"
ณ มลฑลเดอะบร็องซ์ ในมหานครนิวยอร์ก
Guy : ยังไงฉันก็ยังไม่มั่นใจอยู่ดี ทำไมนายถึงคิดว่าเกมเบสบอลจะช่วยเขาได้--เออใช่พูดถึงเบสบอล!! นี้เราจะลงไปได้เมื่อไหร่ หรือเราจะลอยอยู่บนนี้ทั้งบ่ายเลยหรอฟร้ะ? พวกเขาทำเเต้มเเรกกันไปแล้วน่ะเฟ้ยย
John : เลิกเอาหลังพิงสิ่งก่อสร้างขณะที่บินอยู่ได้เเล้ว กาย
Guy : ฉันทำแน่ถ้านายรู้วิธีใช้ไอสิ่งนี้ขณะที่บินอยู่ เอางี้น่ะ นายช่วยร่อนลงพื้นให้สวยๆแบบนักบัลเลต์ได้มั้ย แค่นายสั่งการด้วยสมองแหวนก็จัดให้เเล้ว และก็เลิกพยายามทำให้มันดีด้วย เชื่อฉัน!!!
John : ในโลกนี้มีคนเเค่สองคนเท่านั้นที่ฉันจะเชื่อ
Guy : ดี!! ฉันเป็นหนึ่งในนั้นใช่มั้ย?
John : ไม่ใช่นายหรอกกาย
Guy : แล้วใครฟร้ะ? เด็กที่ไหน? หรือว่าไคล์?
John : ใช่เเล้ว ฉันเชื่อไคล์
John : และ ฮาล
John : ฉันเชื่อฮาลเสมอ
John : แหวนของพวกเราสามารถปิดการใช้งานได้, ที่จริงพวกเราสามารถเขาไปในหลุมดำได้สามารถเผชิญหน้ากับ อีวิล สตาร์(ตัวร้ายใน DC) ได้
John : แต่ถ้าฉันมองเข้าไปในดวงตาของฮาล ถ้าเขาบอกให้พวกเราออกมาจากหลุมดำ -- ฉันก็จะเชื่อเขาเสมอ
John : ฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไม
Guy : อีวิล สตาร์ งั้นเรอะ? นี่นายแคร์ฮาลมากกว่าสิ่งที่ อีวิล สตาร์ จะทำงั้นหรอ?
John : นั้นไม่ใช่ประเด็นหรอก
Guy : ดูสิจอห์น, จอร์แดน มีอนุสาวรีย์เทิดทูนเขา, ฉันก็จะให้ความเคารพเขาน่ะแต่ว่ามันก็ไม่มีอะไรพิเศษขึ้นหนิ
John : งั้นนายมานี้ทำไมหล่ะ?
Guy : นี้นายล้อเล่นหรือป่าวเนี่ย? ที่นั่งตรงนี้มันสุดยอดไปเลย
John : งั้นนายก็คิดถึงแหวนสิน่ะ
Guy : มาเหอะหน่า
John : นายคิดถึงการเป็น "กรีน แลนเทิร์น"
Guy : แน่ใจหรอ? แล้วหน้าที่ "กรีน แลนเทิร์น" ของนายมีบทบาทยังไงใน "จัสติส ลีก" หรอ? นายมันก็เเค่ทหารดีๆคนหนึ่งล่ะหน่า
Guy : นายยอมให้ "อัศวินรัตติกาล" ออกคำสั่งนาย แล้วนายก็เชื่อเขาตลอด ฉันรู้ว่ามันเป็นยังไงเพราะฉันเป็นคนเข้าลีกเอง
John : ลีก ไม่ใช่ระบบเผด็จการหรอน่ะ แบทเเมนเเทบจะไม่เคยสั่งให้ฉันยิงเลย
Guy : นั้นคือสิ่งที่เขาอยากให้นายคิดยังไงหล่ะ
Guy : ครั้งเเรกที่ จอร์แดน มอบแหวนให้นาย นายมีความกล้าหาญ นายกล้าพูดสิ่งที่นายคิด นายทำทุกสิ่งที่นายคิดว่ามันถูกต้อง! นั้นคือเหตุผลที่นายถูกรับเลือกให้เป็น "กรีน แลนเทิร์น"
Guy : เเต่เเล้วพอนายทำผิดพลาด นายก็ขาดความเชื่อมั่นในตัวเองไปเลย แล้วปล่อยให้คนอื่นออกคำสั่งนายเนี่ยน่ะ
Guy : นายล่ะทิ้งความมุ่งมั่นทั้งหมดแล้วกลายเป็นแค่ "สถาปนิก" ธรรมดาคนนึง
Guy : เเละตอนนี้นายคิดแต่ว่า สิ่งต่างๆ "ทำงานอย่างไร" แทนที่จะคิดว่า "ทำไมมันถึงทำงาน"
John : เยอะไปแล้วน่ะกาย!
Guy : โอเค โอเค ยอมเเล้วๆ!! แต่ทั้งหมดที่ฉันพยายามจะพูดก็คือ นายคิดผิดอย่างมหัน เพราะว่าฉันไม่ได้คิดถึงแหวนนั้นหรอกน่ะ ฉันไม่ได้คิดถึงไอพวกการ์เดี้ยนและกฏโง่ๆของพวกมันหรอกน่ะ และฉันก็ไม่ได้คิดถึงการที่ฉันจะต้องพิสูจน์ตัวเองว่าฉันเป็นคนที่ดีที่สุดด้วย
Guy : และฉันมั่นใจมากด้วยว่าฉันไม่คิดถึงพลังที่ต้องเป็นไปตามหลักจริยธรรมของจักรวาล!!
Guy : ฉันมีพลังของชาว "วัลดาเรี่ยน" แล้ว พลังนี้มันผสมอยู่ในพันธุกรรมของฉันเเล้ว, พวกเขาพาฉันกลับมาจากปากเหวนรก แม้แต่สงครามระหว่างดวงดาวพวกเขาก็พาฉันออกมานั้นมันทำให้ฉันเป็นตัวของตัวเองมากขึ้น
Guy : พวกเขาทำให้ฉันเป็นอะไรที่มากกว่า กรีน แลนเทิร์น...และฉันคือ "กาย การ์ดเนอร์ วอร์ริเออร์" ผู้ที่ก้าวออกมาจากคอร์ป!
John : พูดได้ดีเสมอเลยน่ะ
Guy : ฉันพูดจริงเสมอด้วย และตอนนี้มีความจริงบางอย่างที่ฮาลยังไม่ได้บอกนายด้วย
Guy : เขาไม่ใช่มนุษย์อีกต่อไปแล้ว เขาตายไปแล้ว เขาเป็น "ผี" ของจริง
??? : นายพูดถูกแล้วกาย
Hal มาเเล้วว!! (อีตาเกรียนกายนี้ซวยเลย กำลังนินทาสนุกๆ5555)
Hal : ที่นั่งตรงนี้มันสุดไปเลย
Guy : จอร์แดน?!! นายมานี้..?
Hal : ฉันขอโทษน่ะที่ฉันมาสาย
John : แค่นายมาได้ฉันก็ดีใจเเล้ว
Hal : มันนานมากแล้วเนอะกับหลายอย่างที่ฉันเคยทำลงไป, ฉันก็ดีใจน่ะที่นายยังเป็นเพื่อนกับฉันอยู่
John : แค่อยากให้นายรู้ไว้ว่านายยังคงมีเพื่อนอยู่ข้างๆนายน่ะ
Hal : แน่นอน ก็นายไงเพื่อนฉัน
ส่วนอีตาเกรียน กายก็เชียร์เบสบอลไปอย่างเมามันส์
ฮาลก็พูดคุยถึงอดีตว่าเมื่อก่อนเขาเคยชอบก็ฬาเบสบอลมากเพราะว่าพ่อของเขาพาเขาเเละพี่น้องไปดูเกมการเเข่งขันของทีม Coast City Angels ทุกๆเกมเหย้าของทีมและทีมมีคติพจน์ประจำทีมคือ "เป้าหมายคือดวงดาว"
มันใดนั้นก็มีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาหา Hal
ตัวประกอบ 1 : คุณ!! ผมมีบางอย่างจะบอกคุณ!
Hal : ขอโทษน่ะครับ เรารู้จักกันหรอ?
ตัวประกอบ 1 : ผมจะบอกคุณว่า...ผมเป็นคนบาป
Guy : ให้ตายเถอะ
ทันใดนั้นก็มีเหล่าคนบาปอีกมากมายมาสารภาพบาปกับ Hal
Hal จึงตัดสินไปหายตัวไปก่อนเพราะไม่อย่างงั้นเทพเจ้าเเห่งความโกรธเเค้น Spectre ที่ใช้ฮาลเป็นร่างทรง จะออกมาพิพากษาเหล่าคนบาป และจะต้องมีการนองเลือดเเน่ๆ ฮาลจึงตัดสินใจหายตัวไปและทิ้งให้ จอห์นกับกายอยู่ท่ามกลางเหล่าคนบาป
ณ เมืองสตาร์ซิตี้ ที่บ้านของ Green Arrow
Green Arrow และ Mia Dearden (Speedy คนที่ 2) กำลังเตรียมตัวออกไปปราบเหล่าร้ายในเมือง Star City
ทันใดนั้นก็เกิดระเบิดขึ้น ตู้มมมม!!
ซึ่งคนที่ระเบิดเข้ามาก็คือ Black Hand คู่ปรับของ Green Lantern นั้นเอง
Black Hand : แกอยู่ที่ไหน? ฉันรู้น่ะว่าเเกอยู่ที่นี้ไอหนู
Black Hand ทำท่าทางรกๆเหมือนกำลังหาของบางที่อยู่ภายในบ้านหลังนี้
บึ้มมมมมม
Black Hand บุกเข้ามาถึงในห้องเก็บอาวุธของบ้าน Green Arrow
Black Hand : แกอยู่ข้างล่างนี้ใช่มั้ย?
Black Hand : เครื่องมือของฉันจับได้ว่าเเกอยู่ในนี้, แกไม่สามารถหลบฉันได้หรอก
เเละเเล้วมันก็เจอของที่มันอยากได้
Black Hand : ใช่เเล้ว! แกอยู่ที่นี้เอง แกนี้มันสวยงามจริงๆ
สิ่งที่ Black Hand ต้องการก็คือแหวน Green Lantern ของ Hal นั้นเอง เพราะพลังของเเหวนสามารถเติมพลังให้กับปืนของมัน
แต่ทันใดนั้นเองศรของ Green Arrow ก็ปักเขาที่มือของ Black Hand เต็มๆ
Black Hand : อ้ากกกก!!!
Green Arrow : แกบุกเข้าบ้านผิดหลังเเล้วหล่ะ แบล็ค แฮนด์
Mia Dearden : หมอนี่ใครอ่ะ?
แล้วก็มีอีกเสียงดังขึ้นมา
??? : โอลี่?
Green Arrow : ฮาล?! บ้าหน่า...
Hal : ฉันหาโอกาสจะมาหานายตั้งนานล่ะ แต่ฉันไม่ได้อยากให้มันเป็นเเบบนี้เลย
Green Arrow : ใจเย็นหน่า เด่วใส่กุญเเจมือแบล็ค แฮนด์ เสร็จแล้วเราก็คุยกันได้แล้ว
Hal : ฉันว่านั้นก็ดีน่ะ โอลี่
Hal : เเต่ว่านั้นไม่ใช่เหตุผลที่ฉันมาอยู่ที่นี้!!!
แล้วร่างของ Hal ก็เริ่มเปลี่ยนไปเป็นบางอย่าง..
ในที่สุดร่างของ Hal ก็เปลี่ยนเป็น เทพเเห่งความโกรธแค้น Spectre !!
Spectre ได้ทำการพิพากษา Black Hand โทษฐานที่ขโมยแหวนเเละพยายามจะฆ่า Green Arrow
เมื่อ Green Arrow เห็นการพิพากษาของ Spectre ก็ตกใจ(เพราะคิดว่าเป็นฮาลจริงๆ)
Green Arrow : ฮาล? นี่นายกำลังทำอะไรอยู่?
และผลของการพิพากษาก็ได้ออกมาเเล้ว...Spectre ยอมให้ Black Hand ใช้ชีวิตต่อไปได้ แต่ก็ต้องแลกมาด้วยมือข้างขวาที่ใช้ขโมยของ
Black Hand : อ้ากกกกกก
Green Arrow : อย่าขยับน่ะฮาล
Mia Dearden : นี่คุณคิดว่าศรธนูของเราจะทำอะไรเขาได้?
Green Arrow : เงียบหน่า ไมอา
Hal/Spectre : ฉันควบคุมมันไม่ได้ โอลี่, นี่มันไม่ถูกต้อง มันไม่ควรจะเป็นเเบบนี้
Hal/Spectre : นี่มันไม่ใช่ฉัน!!
Hal/Spectre : นี่มันไม่ใช่ฉันน!!!
แล้วร่างของ Hal ก็จากไป
Black Hand : อ้ากกก มือ ฉ-ฉ-ฉัน
Black Hand : มือฉันอยู่ ห-ห-ไหนน
Mia Dearden : เขากำลังช็อก เลือดที่แผลเขาหยุดไหลแล้ว แต่มือของเขา...
Green Arrow : มือของเขากลายเป็นเถ่าถ่านไปแล้ว
Green Arrow : สเป็คเตอร์ เป็นพวกซาดิส ไม่ใช่ฮาล
Mia Dearden : นี้มันเรื่องอะไรกันแน่ โอลี่, เขาเคยเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของคุณไม่ใช่หรอ ?
Green Arrow : ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ยังไงเขาก็เป็นเพื่อนที่ดีที่สุด
Green Arrow : ฮาลให้แหวนวงนี้กับฉันเมื่อนานมาเเล้ว เผื่อไว้ใช้ในกรณีฉุกเฉิน
Green Arrow : และฉันว่ามันถึงเวลานั้นเเล้วหล่ะ
กลับมาที่ นิวยอร์กซิตี้
ในบาร์วอร์ริเออร์, Guy และ John กำลังคุยกันถึงสิ่งที่ Hal เคยทำ
แต่ John คิดว่าช่วงเวลาตอนนี้ ตอนที่ฮาลไม่อยู่ทำให้เขารู้สึกว่ามีบางอย่างขาดหายไป ราวกับว่าทั้งจักรวาลกำลังเขาสู่ความมืด
John ยังพูดถึงความเสียสละของ Hal ที่ยอมสละชีวิตของตัวเองเพื่อจุดไฟให้ดวงอาทิตย์ที่ดับกลับมาลุกโชนอีกครั้ง (ในเหตุการณ์ Final Night)
ส่วน Guy ก็ยังพูดมาก หาข้ออ้างขึ้นมาเถียง John ตลอด แต่ขณะที่ Guy ยกซดเหล้าก็เกิดบางอย่างผิดปกติขึ้นกับ Guy...ผิวหนังของเขาเกิดความผิดปกติ เขาจึงบอกให้ John ออกไปให้เร็วที่สุด
ร่างกายของ Guy เริ่มใช้พลังของชาววัลดาเรี่ยนโดยที่เขาไม่สามารถควบคุมได้ เมื่อ Guy ไม่สามารถคุมพลังได้ พลังในร่างกายของเขาจึงระเบิดออกมา ตู้มมมมม!!
ณ 15,000 ฟุตเหนือเมืองโครสซิตี้ ทางตอนเหนือของรัฐแคลิฟอร์เนีย
มีเครื่องบินลำหนึ่งบินอยู่ท่ามกลางเมฆสีเหลืองที่ปกคลุมทั่วโคสซิตี้
นักบิน 1 : ฉันไม่รู้ว่านี้มันคืออะไร
นักบิน 1 : นายเเน่ใจน่ะว่าเราจะปลอดภัยถ้าจะเอาเครื่องลงอ่ะ? ที่นี้ยังมีรังศีอยู่เลย...
นักบิน 2 : ที่นั้นมันไม่มีอะไรเเล้ว มันยากน่ะที่จะทำใจได้
นักบิน 2 : มีประชาชนกว่า 7 ล้านคนต้องเสียชีวิต เพราะเมืองโครสซิตี้ถูกทำลายโดยเอเลี่ยนที่ชื่อมอน
กูล เมื่อก่อนที่นี้ก็มีเเต่ภูเขาไฟจนกระทั้งมีประชากรย้ายเข้ามาอาศัย--
นักบิน 1 : นายบอกว่าเมืองถูกทำลายหรอ? แล้วนั้นมันคืออะไรอ่ะ?
นักบิน 2 : นี้นายพูดถึงอะไร...?
นักบิน 2 : ...โอ้ พระเจ้าช่วย..
สิ่งที่นักบินทั้งสองเห็นนั้นก็คือเเบบเเผนของเมืองโคสซิตี้เป็นระเบียบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
(อาจจะเป็นเพราะในช่วง Emerald Twillght ที่ Hal พยายามใช้เเหวนสร้างเมืองขึ้นมาใหม่ ทำให้เเบบเเผนของเมืองเรียบร้อยเหมือนปกติ)
ณ คุกเบลเลรีฟ รัฐลุยเซียนา
Hector Hammond ตัวร้ายที่มีพลังจิตสามารถเจาะเข้าสมองของคนอื่นได้ ได้ทำการเล่นงานเจ้าหน้าที่ผู้คุมขังให้เป็นโรคประสาทไปหนึ่งราย
และดูเหมือนว่าเขากำลังเจาะเข้าไปยังสมองของใครบางคนด้วย
Hector : เล่าเรื่องการผจญภัยในอวกาศต่อสิคุณเรย์เนอร์ ฉันกำลังฟังอยู่
Hector : ร้องเพลงให้ฉันฟังต่อสิคุณเรย์เนอร์ ร้องเพลงแห่งความกลัวให้ฉันฟังหน่อย!!!
(สรุปก็คือ ในตอนเเรกไคล์เล่าเรื่องต่างๆก็เพราะโดน Hector เจาะเข้าสมองนั้นเองครับ)
ณ Watchtower ฐานบัญชาการของ Justice League of America
John ได้พา Guy มารักษาที่ Watchtower
J'onn : ผมกำลังจะปิดศูนย์กลางความเจ็บปวดของเขา
Batman : ฉันว่านายทำให้เขาหมดสติไปดีกว่า
Guy : แก! ไอลูก...! (สลบ)
J'onn : เรียบร้อยเเล้ว
Batman : นายเห็นอะไรบ้าง ด็อกเตอร์ มิดไนท์
Doctor Mid-Nite : ร่างกายของเขาปฏิเสธตัวมันเอง, อวัยวะภายในของเขาได้รับบาดเจ็บ, ความสามารถในการแปลงร่างของเขากลับต่อต้านตัวเขาเอง
Doctor Mid-Nite : ตอนนี่อาการของเขาคงที่, แต่ไม่ว่าอะไรก็ตามที่ กาย การ์ดเนอร์ กำลังเป็นอยู่ตอนนี้ มันยังไม่จบแน่, ผมว่าน่าจะดีกว่านี้ถ้าได้ มิสเตอร์ เทอริฟิค ขึ้นมาช่วยบนนี้อีกคน
Superman : นายโอเคน่ะจอห์น?
John : แหวนของฉันมันได้รับผลกระทบจากแรงระเบิดหน่ะ ซุปเปอร์แมน
Superman : ล่ะนายไม่รู้ใช่มั้ยว่าระเบิดเกิดจากอะไร?
John : อยู่ๆตัวของกายก็ระเบิดออกมาเอง แล้วปลดปล่อยพลังงานของเขาออกมา ฉันรู้เเค่นี้
ทางด้าน Batman ได้ติดต่อ Wonder Woman ที่ตอนนี้อยู่ ณ ที่เกิดเหตุ
Batman : วันเดอร์วูแมน สถานะการเป็นยังไงบ้าง?
Wonder Woman : ตอนนี้ที่นี้ปลอดภัยเเล้ว, เมต้ามอร์ฟอ ไม่พบร่อยรอยของสิ่งที่สามารถเป็นระเบิดได้หรือเเม้เเต่สารมีพิษก็หาไม่เจอ
Wonder Woman : ตอนนี้ จัสติส โซลไซตี้ มาถึงที่นี้เเล้ว, อลัน สก็อตต์ และ เจด กำลังหาอะไรบางอย่างอยู่
Wonder Woman : ของทุกอย่างที่อยู่ในบาร์นี้ถูกทำลายหมด แต่มีอย่างนึงที่มันไม่เป็นอะไรเลย...
Wonder Woman : ...มันคือรูปปั้นของ ฮาล จอร์เเดน มันอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์
ทางด้าน Alan Scott และ Jade
Alan Scott : พ่อรู้สึกไม่ดีกับเรื่องนี้เลยเจนนี่, ฮาลพยายามจะเปลี่ยนแปลงธรรมธาติของสเปคเตอร์...เขาพยายามจะพิสูจน์ตัวเอง...แต่พวกเขาจะไม่ให้อภัยฮาลใช่มั้ย?
Jade : พ่อโอเคมั้ยค่ะ?
Alan Scott : พ่อรู้สึกไม่ดีนิดหน่อย
Alan Scott : ไม่มีอะไรต้องกังวลหรอก
อีกด้านหนึ่ง มีคนติดต่อเข้ามาหา Batman
"เฮ้ เเบทเเมน เราเจอบางอย่างผิดปกติทางตะวันตกของโคสซิตี้"
ทางด้าน The Flash (Wally West) และ Aquaman ได้ไปสำรวจที่ Coast City
The Flash วิ่งทั่วเมืองโคสซิตี้เเต่ทั้งเมืองไม่มีอะไรเลยนอกจากเสาไฟเหมือนกับว่าทั้งเมืองเป็นพิมพ์เขียวเฉยๆ (ประมาณว่าเป็นพื้นที่โล่งๆ มีเเต่เสาไฟและถนนที่เป็นระเบียบ ไม่มีตึกและสิ่งก่อสร้าง)
เเต่ทาง Aquaman ได้พบตึกอยู่หนึ่งตึก ซึ่งทั้งเมืองมีเเค่ตึกนี้ตึกเดียว, Aquaman ได้บอกตำเเหน่งที่อยู่ของตึกนี้ให้กับสมาชิกใน JLA ฟัง, ตำเเหน่งที่อยู่นั้นก็คือ 22 Sea View ซึ่งสมาชิกในลีกต่างก็คุ้นเคยกับที่เเห่งนี้.....มันคือที่อยู่ของ Hal Jordan นั้นเอง
เมื่อสถานะการณ์เป็นเเบบนี้ทำให้ Batman ปักใจเชื่อว่า Hal อยู่เบื้องหลังเรื่องที่ Guy ระเบิดพลังออกมา, และ Batman ก็พูดถึง Hal ในทางที่ไม่ดีจนทำให้ John ทนไม่ไหวอีกต่อไป
(Batman กับ Hal นั้นไม่ค่อยลงรอยกันเท่าไหร่ครับ จะจิกกัดกันตลอดเวลา)
John ทนไม่ได้กับการที่ Batman พูดให้ Hal เสียหาย จึงปล่อยเเสงใส่ Batman พร้อมกับบอกว่า
"Hal เป็นคนที่ไม่มีความกลัว, Batman ก็เป็นเเค่คนธรรมดาไม่มีอะไรให้ Hal ต้องกลัวเลย"
แต่ทันใดนั้นก็มีอีกเสียงดังขึ้นมา
??? : ใจเย็นก่อนหน่าจอห์น
Green Arrow นั้นเองที่มา
Green Arrow : ฉันเองก็เกลียดเหมือนกันที่มีคนมาว่าฮาล แต่ฮาลไม่ใช่คนเดิมที่เรารู้จักเเล้วน่ะ
Green Arrow : ฉันเพิ่งจะเห็นเขาตัดมือคนออกเเบบเป็นๆ, เเล้วเขาก็บอกว่า "มันไม่ควรจะเป็นเเบบนี้"
Green Arrow : ฉันก็ไม่รู้ว่าเขาหมายความว่าไง
เเล้ว Green Arrow ก็มองไปเห็นสภาพของ Guy
Green Arrow : โอ้พระเจ้า นั้นใช่ไอเด็กเมื่อวานซืนการ์ดเนอร์หรือป่าว?
Batman : นี้มันสามคดีเเล้วน่ะ, ถึงเวลาเผชิญหน้าความจริงแล้วจอห์น, ฮาล จอร์เเดน คนเดิมกลับมาเเล้ว...และเขาเอาอดีตของเขากลับมาด้วย
ทางด้าน Carol ก็ยังจมอยู่กับอดีตของสนามบินของพ่อเธอ เเต่เเล้วมีบางอย่างเกิดขึ้นเมื่อจู่ๆเครื่องบินที่เก่าทรุดโทรมใกล้จะพังของสนามบินเเห่งนี้ทั้งหมดกลับมาใหม่เหมือนเดิมอีกครั้ง
และเครื่องบินของ Hal Jordan ก็มาอยู่ที่ด้านหลังของเธอ
Carol : อะไรหน่ะ?
Carol : ฮาลหรอ?
และแล้ว Hal Jordan ก็ปรากฏตัวขึ้น!!
Hal : สวัสดีเเครอล
....โปรดติดตามตอนต่อไป....
คุยกันท้ายเล่ม
เล่มนี้เป็นเล่มเเรกที่ Geoff Johns เข้ามาเเต่งหัวนี้ในปี 2004 ครับเพื่อนำ Hal Jordan กลับมาจากความตาย ส่วนตัวชอบเนื้อเรื่องของเขามากจึงอยากจะทำสปอล์ยหัวนี้ให้จบส่วนของ Geoff Johns ซึ่งมีบางส่วนมีท่านอื่นทำไว้บ้างเเล้วผมก็ขอทำในส่วนที่ขาดหายไปน่ะครับ
การแปลของผมอาจจะมีผิดบ้างก็บอกกันได้น่ะครับ เรื่องภาษาผมยังไม่ค่อยเเข็งเเรงเท่าไหร เเล้วพบกันเล่มหน้าน่ะครับอาจจะนานหน่อยเพราะว่าผมเปิดเทอมพอดี เเต่รับประกันว่ามาเเน่ครับ
สามาถาติดต่อได้ทาง Facebook น่ะครับ https://www.facebook.com/pages/Talks-Comics-Movie-Thai/1437186016529778?fref=nf
AK Green
มาเป็นกำลังใจ
ตอบลบขอบคุณมากครับ
ลบ